İnsan bazen yolunu bir günde değil, küçük vazgeçişlerle kaybeder.
İnsan kendini bir günde kaybetmiyor. Bunu, fark etmeden verdiği küçük tavizlerle yaşıyor.
Uzun zamandır kendimi kaybettiğim bir dönemin içindeyim. Hangi ara bu noktaya geldim, kendimden nasıl bu kadar uzaklaştım bilmiyorum. Tek bildiğim, bu noktaya tek bir olay yüzünden gelmediğimdi.
Geç de olsa bir uyanış yaşadım. Düşününce her gün kendimden biraz daha vazgeçmişim aslında. Kitap okumayı erteleyerek, diyetimi aksatarak ve kendime verdiğim sözleri tutmayarak fark etmeden kendimi büyük bir girdabın içine hapsetmişim.
Pek çok insanda olduğu gibi bende de erteleme alışkanlığı vardı. Girdabın içinde olduğumu fark etmemi ve oradan çıkmaya başlamamı sağlayan şey ise ajandam oldu. Bir kez daha anladım ki ben düzen insanıyım. Düzenli olmak, beni harekete geçiren en güçlü şeylerden biri.
İnsan Kendini Bir Günde Kaybetmiyor Ama Kendinden Yavaş Yavaş Uzaklaşabiliyor
Her gün aynaya bakıp eski halimi özlemek yerine yeniden kendim olabilmek için harekete geçmek hem bedenime hem de ruhuma iyi geldi.Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki insan kendini bir günde kaybetmiyor; her gün verdiği küçük tavizlerle kendinden biraz daha uzaklaşıyor.
Bir süre sonra sürekli kendimden kaçmaya çalıştığımı fark ettim. Kaçtığım yer ise hep telefonumdu. Üstelik sığındığım telefonda aradığım şey de yoktu. Aslında ne aradığımı ben de bilmiyordum. Sadece var gücümle kendimden kaçıyordum.
Kendimden kaçtıkça insanlardan da uzaklaşmaya başladım. Her gün kendime yeni sözler veriyor, sonra da o sözleri tutmuyordum. Belki de en çok bunu düşündüm: Kendimi bile hayal kırıklığına uğratırken başkalarını hayal kırıklığına uğratmamam mümkün müydü?
Bu kez farklı bir şey denedim. Kendime büyük hedefler koymak yerine küçük sözler vermeye başladım. Çünkü beni yutan o büyük girdaptan çıkmaya gerçekten kararlıydım.
Ajanda tam da bu noktada hayatıma dokundu. Küçük alışkanlıklarla kendimi yeniden bulmaya başladım. Kendimi yeniden buldukça kendime olan güvenim de arttı. Artık aynadan kaçmak yerine kendime gülümseyerek bakabiliyorum.
Eğer siz de bir girdabın içindeyseniz, anlattıklarımı çok iyi anlayacağınıza inanıyorum. Ben o girdabın beni yutmasına izin vermedim. Bu yazıyı da belki sizin için küçük bir işaret olur diye yazdım.
Çünkü insan bazen kendini büyük değişimlerle değil, her gün attığı küçük adımlarla yeniden buluyor.
Gelin, birlikte girdabımızdan çıkalım. Kim bilir, belki de sizin küçük alışkanlıklarınızdan biri benim yazılarımı okumak olur.
Bir sonraki yazıda görüşmek üzere…
Not: Erteleme davranışı hakkında daha fazla bilgi edinmek isterseniz, American Psychological Association’ın resmi sitesi üzerinden de faydalı kaynaklara ulaşabilirsiniz.